Ostatnio o czym wszyscy wiedzą zmieniły się przepisy dotyczące ubezpieczenia OC. Owszem wszyscy wiedzą lecz w trakcie zawierania umowy kupna - sprzedaży samochodu zawsze są wątpliwości, kto co ma oddać, a kto co podpisać. 
Aktualnie, czyli po zmianie przepisów dotyczących OC nabywca ma możliwość korzystania z umowy OC zbywcy do końca okresu ubezpieczenia. Sprzedający samochód bądź inny pojazd ma zawsze obowiązek przekazania nowemu właścicielowi umowy ubezpieczenia OC. Sprzedający ma również obowiązek powiadomienia swojego ubezpieczyciela o sprzedaniu pojazdu oraz przekazania informacji o kupującym - na dokonanie tych czynności ma 30 dni. 

W efekcie mamy dwie możliwości: 

- nabywca korzysta z OC sprzedającego - dochodzi do tego w sytuacji gdy sprzedający nie wypowiedział umowy w ustawowym 30 dniowym terminie. W takim przypadku zakład ubezpieczeń przeliczy ponownie składkę biorąc pod uwagę ryzyko związane z nowym właścicielem pojazdu. Jeżeli będzie ono większe nowy właściciel będzie zobowiązany dopłacić do składki, natomiast w przypadku mniejszego ryzyka część składki zostanie zwrócona.

- nabywca nie korzysta z OC sprzedającego, musi on wtedy wypowiedzieć umowę ubezpieczenia w ciągu 30 dni od momentu zawarcia umowy sprzedaży. W takim przypadku sprzedający pojazd otrzymuje zwrot składki za niewykorzystany przez niego okres ubezpieczenia OC. Składka jednak zostanie zwrócona tylko w przypadku, gdy ubezpieczyciel nie wypłacił lub nie jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania z danej polisy. Wspomniany wcześniej 30 dniowy okres to czas, w którym kupujący pomimo wypowiedzenia posiada ochronę ubezpieczeniową z poprzedniej polisy, czyli polisy sprzedającego pojazd.

W pierwszym przypadku oczywiście najlepiej jest wliczyć spodziewany zwrot składki do ceny sprzedawanego pojazdu, w drugim przypadku ubezpieczyciel powinien bez problemu wypłacić nam należną za niewykorzystany okres część. Może również zaistnieć sytuacja kiedy to nabywca w trakcie podpisywania umowy zobowiąże się do wypowiedzenia umowy w przeciągu 30 dni, a w rzeczywistości tego nie dokona - co w takiej sytuacji. Możemy wtedy zawrzeć na wszelki wypadek klauzulę w umowie kupna sprzedaży, iż w takim przypadku zwróci on sprzedającemu rozliczoną z nim składkę.

Sprzedający jest również zobowiązany do poinformowania swojego towarzystwa ubezpieczeniowego o fakcie zbycia pojazdu. 

Nabywca również zobowiązany jest do przesłania stosownego oświadczenia w przypadku, kiedy nie chce on korzystać z zakładu ubezpieczeń sprzedającego.

Warto jest w ciągu kilku dni po sprzedaniu pojazdu pojawić się w swoim wydziale komunikacji (lub za pośrednictwem poczty) poinformować o sprzedaży, załączając do druku 'zawiadomienie o zbyciu pojazdu' kserokopię umowy sprzedaży (bądź innego dokumentu przenoszącego prawo własności). W ten o to sposób zabezpieczamy się przed ewentualnie nieuczciwym nabywcą, który nie zamierza przerejestrowywać pojazd na swoje nazwisko. W przypadku spowodowania kolizji drogowej, bądź jakiegoś innego 'wybryku' nabywcy mamy pewność, że policja otrzyma dane kto aktualnie jest właścicielem pojazdu.

Ponadto, należy pamiętać o wymogu okazywania aktualnej polisy OC w momencie przerejestrowywania samochodu we właściwym ze względu na adres zameldowania wydziale komunikacji. W zależności od wydziału (tego nie regulują przepisy) taką polisę okazujemy już przy rejestracji czasowej, jednakże w większości przypadków jest ona wymagana przy odbiorze dowodu rejestracyjnego. Pamiętajmy również o tym, że aktualna polisa OC powinna zawierać następujące dane: okres na jaki została zawarta, dane właściciela pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu oraz jego numer nadwozia (indentyfikacyjny, VIN). 
W sytuacji odmowy okazania urzędnikowi wydziału komunikacji takiej polisy, spodziewajmy się następujących konsekwencji. Wydział komunikacji powiadamia niezwłocznie Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, który będzie wymagał przedstawienia takiej polisy, a jeśli nie została ona zawarta bądź nastąpił brak ciągłości w zawarciu umowy OC, konsekwencją będzie kara pieniężna nawet do kilkuset euro. 

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 z póź.zm.)
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997 Nr 98 poz. 602 z póź.zm.)

Tekst i zdjęcia: Tomasz Cybulski i Magdalena Rajska